De priorij van het Rood-Klooster werd in 1369 gesticht door kluizenaars, die er cellen en een kapel bouwden. Ze kreeg de bescherming van de hertogen van Brabant, de Bourgondische vorsten en hun opvolgers, die het rijk begiftigden. De priorij bleef bloeien tot de secularisatie ervan in 1784. De charme van de plek bleef publiek aantrekken: in 1884 vestigde zich een guinguette in de molenaarswoning en in 1902 opende er een restaurant, voordat de Staat het geheel in 1910 aankocht.
Vandaag, waar verstedelijkte zones overgaan in het Zoniënwoud, vormt het Rood-Klooster een schakel tussen stad en natuur. Dit eeuwenoude kloosterdomein ontvouwt zich als een coherent geheel van water en bos, paden en gebouwen, gevormd door eeuwen bewoning. Sinds de 14e eeuw hebben de augustijner kanunniken het landschap mee geboetseerd. Hun sporen zijn nog zichtbaar in muren, vijvers en volumes die de site structureren. Het huis van de prior, het oudste gebouw van de site, kreeg een nieuwe bestemming. Na jaren van leegstand onderging het een restauratie die architectuur, stabiliteit en natuurbeheer verzoent, met respect voor de omringende fauna. Zo blijft het Rood-Klooster een levendige plek waar wandelen, ontdekken en herinneringen samenkomen, en waar verleden en toekomst het landschap blijven vormen. De vzw Rubea Vallis opent voor deze gelegenheid uitzonderlijk de priorij, de oudste kern van het klooster.