Koning Leopold II wilde het Koninklijk Paleis met het Noordstation verbinden via een spoorlijn. De werken waren begonnen, maar na zijn dood werden ze stopgezet. Tussen de Japanse Toren en de Brusselse haven bleef een biotoop achter dat sterk door ophogingsgronden was veranderd. De bodem was er bovendien te moerassig. Wie op het idee kwam dat de plek geschikt was voor waterkers is niet bekend, maar de familie van Netteke Cresson — een treffend toeval — begreep het goed en legde zich tijdens het interbellum op deze tuinbouwactiviteit toe. De onderneming verdween echter, en pas in 2013 werd op deze plek opnieuw waterkers geteeld. Gevoed door zeer zuiver stromend water uit de bronnen van het koninklijk domein — een absolute voorwaarde — werd het waterkersperk ingehuldigd door koningin Paola. Vandaag wordt het beheerd door CRESSONDO, een project dat Brussels erfgoed wil bewaren en een unieke site in Europa wil valoriseren: een honderd jaar oud stedelijk waterkersperk. Het project verdedigt ook fauna en flora van natte milieus en wil via de moestuin sensibiliseren rond stedelijke groenteteelt. Doel is van het waterkersperk van Laken een gastvrije site te maken in een omgeving die een hoge ecologische waarde moet krijgen om in het NATAGORA-netwerk te passen.