Architect Albert Dumont ontwierp het gebouw, dat tussen 1896 en 1904 werd opgetrokken op de site van een voormalige zandgroeve. Hij bedacht een gebouw van 4.267 m² met twee boogvormige vleugels die de inwoners lijken te verwelkomen. Als overtuigd francofiel koos hij voor een weelderige Franse neorenaissancestijl, met roze graniet uit de Vogezen, steen uit Euville en Savonnières, baksteen en blauwe hardsteen. Een twintigtal kunstenaars, onder wie Julien Dillens, Paul Dubois, Victor Rousseau en Jef Lambeaux, werkten mee aan de rijke beeldhouwdecoratie van de gevels en het erehof. Binnen droegen onder meer Fernand Khnopff, Eugène Broerman, Émile Fabry, Égide Rombaux, Alfred Cluysenaar, Jacques de Lalaing en Albert Ciamberlani bij.
Het monumentale gebouw, ontworpen aan het begin van de 20e eeuw in een context van intense stadsuitbreiding, belichaamt de ambitie van een stad in volle transformatie. Het stadhuis van Sint-Gillis getuigt ook van de veranderingen in het stadslandschap op het moment van zijn bouw. Op de muren en in de aangrenzende publieke ruimtes schilderden of modelleerden kunstenaars het vroegere agrarische landschap van Sint-Gillis en de stedelijke expansie. (Beschermd sinds 08/08/1988)