Vanaf de hoogten van Vorst ontvouwt Brussel zich vanuit een ander perspectief. Waarom dragen deze hoger gelegen wijken de veelzeggende naam “Hoogte”? Hoe werden ze bedacht en georganiseerd? Speelden stedenbouwkundigen bewust met uitzicht en reliëf om de stad structuur te geven?
Deze wandeling verkent de rol van perspectief en panorama in de stedenbouw van de 19e en 20e eeuw. Tussen park, brede lanen en prestigieuze monumenten tonen deze wijken zich als ruimtes van moderniteit. De wandeling “in de hoogte” start voor de gevangenis van Sint-Gillis en eindigt met het uitzonderlijke panorama vanaf de toren van de Sint-Augustinuskerk, waar het Brusselse landschap in zijn geheel zichtbaar wordt. Een parcours om afstand te nemen en Brussel met een nieuwe blik te bekijken.