In de stad dromen we vaak van elders: van bossen, stilte en open landschappen waar ademruimte en herbronning mogelijk zijn. Toch is het levende al aanwezig, midden in de stedelijke ruimte, soms precies op plekken die dagelijks worden doorkruist zonder echt gezien te worden. Misschien begint verandering wel bij een andere manier van waarnemen.
Deze wandeling biedt een zintuiglijke verkenning van onze waarnemingen en onze relatie met de stad. Via eenvoudige uitnodigingen — aandachtig wandelen, de zintuigen aanscherpen, aanwezig zijn, uitwisselen en creatief verkennen — ontmoeten deelnemers stadslandschappen en de emoties die ze oproepen op een andere manier.
Het gaat er niet om de stad te idealiseren, maar juist om datgene te omarmen wat ons stoort: weerstand, ongemak, gevoelens van overbelasting of het verlies van verbinding met het levende. Want ook die gevoelens zijn wegen naar een bewustere en gevoeligere omgang met onze omgeving.