In 1930 trekken Georgette en René Magritte in dit huis, dat vijf jaar eerder werd gebouwd. Ze zullen er 24 jaar wonen. De kunstenaar ontvangt er zijn surrealistische vrienden, onder wie Louis Scutenaire, Marcel Mariën en Édouard Mesens. In 1993 koopt de vzw Museum René Magritte het gebouw en restaureert het in de oorspronkelijke geest. Het museum opent op 5 juni 1999 en krijgt twintig jaar later een tweede museum gewijd aan abstracte kunst, gevestigd in het naastgelegen huis. Dat laatste is sinds 10 november 2019 toegankelijk voor het publiek en toont een deel van zijn collectie, die meer dan 750 werken omvat.

Terwijl de tweede verdieping gewijd is aan de historische avant-garde van de jaren 1920, met namen als Jules Schmalzigaug, Joseph Lacasse en Victor Servranckx, tonen het gelijkvloers en de derde verdieping de tweede generatie abstracte kunstenaars, van de jaren 1950 tot de jaren 1980, met kunstenaars als Pierre Alechinsky, Pol Bury, René Guiette, Maurice Wyckaert en Floris Jespers.

In het appartement van de Magrittes ligt de nadruk op het stadslandschap van Jette tussen 1930 en 1954 als leefomgeving en inspiratiebron voor de meester. In het Museum voor Abstracte Kunst staat het stadslandschap centraal zoals het door kunstenaars van deze stroming werd verbeeld, maar ook de modernistische ingrepen in het stedelijke landschap, zoals het Atomium en de monumentale sculpturen van Jacques Moeschal en Hilde Van Sumere.