In het noorden van Brussel loopt deze wandeling als een discrete draad tussen tuinen en herinneringen, langs parken die elkaar in stilte lijken te beantwoorden. Ooit werden ze zorgvuldig bewaakt door de Koninklijke Schenking van Leopold II; vandaag zijn ze geleidelijk opengesteld en bieden ze hun lanen aan trage wandelaars en nieuwsgierige bezoekers.
Het Sobieskipark, de Tuinen van de Bloemist … Hun namen dragen nog echo’s van een andere tijd, tussen ingetogen pracht en vergeten gebruiken. Tegenover het Koninklijk Paleis van Laken waakt het monument ter ere van Leopold I als een stenen herinnering in het landschap. Iets verderop toont een kapel met nieuwe functies hoe het sacrale kan verschuiven, terwijl een voormalige kazerne die school werd op haar manier de trage metamorfose van de plekken vertelt. Bijna ongemerkt leidt het pad terug naar de ingang van het Sobieskipark. De cirkel is rond, en de tussenruimte sluit zich zachtjes.