Waarschijnlijk het mooiste sieraad van de Grote Markt en tegelijk een emblematisch monument in het landschap van de hoofdstad: het stadhuis van Brussel kende een bewogen geschiedenis. Zwaar beschadigd in 1695 door het bombardement van maarschalk de Villeroy, werd het snel uit zijn as heropgebouwd met behoud van zijn oorspronkelijke uitzicht en uitgebreid met een achtervleugel. In de 19e eeuw veranderde zijn voorkomen opnieuw door de toevoeging van meer dan 300 beelden tijdens een restauratiecampagne onder leiding van architecten Tilman-François Suys en Pierre-Victor Jamaer, beiden leerlingen van Viollet-le-Duc. Zij werkten ook aan de herinrichting van het interieur, waarbij de grote zaal waar de hertogen van Brabant vroeger zwoeren de wetten en privileges van de stad te respecteren, en de trouwzaal, in neogotische stijl werden omgevormd. Andere ruimtes bewaren de sporen van andere periodes, zoals de gemeenteraadszaal met haar weelderige decoratie uit het einde van de 17e eeuw, of de eretrap in historiserende stijl, voltooid helemaal aan het einde van de 19e eeuw. Als een echt open geschiedenisboek is het stadhuis een van de sterke symbolen van Brussel, met zijn toren in zuivere flamboyante gotiek, 96 meter hoog, bekroond door het beschermende beeld van Sint-Michiel, patroonheilige van de stad. (Beschermd sinds 05/03/1936)