Oorspronkelijk ontwierp architect Jean Verschure een geheel van drie gebouwen: gebouw A aan de Aarlenstraat, gebouw B aan de Trierstraat en gebouw C in het binnengebied van het bouwblok. Hij koos voor een uitgesproken brutalistische stijl en leverde het complex op in 1968. Ondanks hun visuele eenheid bleven de drie gebouwen onafhankelijk van elkaar, behalve op het niveau van de ondergrondse parkings. Gebouw A, dat hier centraal staat, heeft een open en beglaasde benedenverdieping, geritmeerd door betonnen pilasters. De verdiepingen worden gevormd door opeenvolgende prefabbetonplaten met langgerekte openingen in een zeshoek met afgeschuinde hoeken. Ook het interieur werd rationeel opgevat, met plateaus die naar behoefte met mobiele wanden konden worden ingedeeld. De visuele impact van het gebouw op het omliggende stadslandschap is aanzienlijk: het organiseert, begrenst, structureert en stuurt de blik. De toegang tot het dakterras biedt een overzicht van de onmiddellijke omgeving en maakt de sociale evolutie van de wijk zichtbaar, van woonbuurt tot dienstenwijk.