De collegiale Sint-Pieter-en-Sint-Guidokerk, opgetrokken tussen de tweede helft van de 14e eeuw en het midden van de 16e eeuw, is een van de belangrijkste voorbeelden van Brabantse gotiek in het Brussels Gewest. Verschillende gerenommeerde bouwmeesters droegen eraan bij: Jan Van Ruysbroeck, ook auteur van de toren van het Brusselse stadhuis, voor het koor; Lodewijk Van Bodegem, architect van het koninklijk klooster van Brou, voor het portaal; en Matthijs III Keldermans voor de torenportiek en de Sint-Guidokapel. Tussen 1874 en 1898 werd het gebouw gerestaureerd door Jules Jacques Van Ysendyck, die ook de spits op de vierkante toren toevoegde.

De kerk, gebouwd in het centrum van het toenmalige dorp, valt op door haar indrukwekkende afmetingen. Eeuwenlang was de collegiale een belangrijk bedevaartsoord waar jaarlijks met Pinksteren duizenden mensen uit de omliggende dorpen samenkwamen om de relieken van Sint-Guido te vereren. Onder het ancien régime werd rond het gebouw zelfs een paardenwedstrijd georganiseerd. Uitzonderlijk worden het orgelbuffet, de klokkentoren en de dakstructuren opengesteld voor het publiek. Voor het panoramische uitzicht over de omliggende wijken moeten bijna 200 treden worden beklommen; voor de dakstructuren ongeveer de helft. (Beschermd sinds 25/10/1938)