De Sint-Augustinuskerk, gebouwd tussen 1933 en 1935 op een strategische plek, heeft een uitgesproken art-deco- en zelfs modernistische uitstraling. Architecten Léon Guiannotte en André Watteyne kozen voor een “piramidale” structuur met centrale klokkentoren en een bijna cirkelvormig plan, zodat het gebouw in gewapend beton vanuit elk van de acht lanen die op het kruispunt uitkomen een visueel aantrekkelijke hoek biedt. De verhoudingen van de kerk zijn gebaseerd op de heilige el van de Egyptenaren, terwijl het grondplan, een Grieks kruis in een cirkel, het mystieke teken van de wereld symboliseert. Vanaf de 54 meter hoge toren, het hoogste punt van Brussel, opent zich een indrukwekkend panorama van 360° over de stad. De verdichting richting centrum, de Zennevallei, de boomrijke wijken en uiteraard de acht straten die van het plein uitwaaieren, zijn er zichtbaar. Tijdens de beklimming van 200 treden wordt uitleg gegeven over de architectuur en het prachtige geheel van glasramen, ontworpen door Guiannotte en uitgevoerd door Paul Steyaert. (Beschermd sinds 08/08/1988)