Tussen 1961 en 1965 leidde architect Guillaume Vermeiren de bouw van het nieuwe gemeentehuis van Sint-Pieters-Woluwe naar plannen van Joseph-Paul Nicaise. Het gebouw, waarvan de stijl vrij geïnspireerd is op een nieuwe neo-Vlaamse-renaissance, wordt gedomineerd door een imposante belforttoren, opgericht om zichtbaar te zijn vanaf de belangrijkste assen van de gemeente. De plek bewaart een belangrijke kunstcollectie, met onder meer een fonds dat het parcours van twee toonaangevende kunstenaars belicht: de schilders Émile Fabry (1865-1966) en Albert Ciamberlani (1864-1956), beiden zeer actief tijdens de belle époque binnen de art nouveau en het symbolisme. Als vrienden en medewerkers werkten ze vaak samen aan grote decoratieve ensembles in de hoofdstad, zoals de Triomfbood van het Jubelpark en het Paleis van Tervuren. De bouw van het gemeentehuis transformeerde destijds een hele wijk en gaf die een nieuwe, niet onbelangrijke functie: zetel van de gemeentelijke macht en ontmoetingsplaats voor de inwoners.