Dit verrassende kasteeltje, opgetrokken tussen 1867 en 1869 in neo-Vlaamse-renaissancestijl door de Gentse architect Florimond Vandepoele, verbergt een rijk verhaal. Het werd gebouwd in opdracht van Auguste Beckers, een vermogende advocaat, en in 1898 verkocht aan bankier Charles-Henri Dietrich, de latere baron van Hertoginnedal. Die drukte er binnen en buiten zijn stempel op, met de hulp van architect Edmond De Vigne en decoratieschilder Jean Van Holder. De vooral neogotische decoratie van de benedenverdieping verwijst naar de geschiedenis van de plek en vertelt over een vergeten Woluwe. Oude wapenschilden en kleurrijke glasramen vervolledigen dit rijke decor.
In 1903 kopen de uit Frankrijk verdreven Zusters van het Heilig Hart van Rijsel het domein van Dietrich. Het jaar daarop openen ze er een pensionaat en breiden ze het geheel uit met bijgebouwen, waaronder een imposante neogotische kapel van Julien Walckiers (1914-1919). Zo ontstaat de voorloper van het huidige Institut du Sacré-Cœur de Lindthout. Het eigenlijke kasteeltje, waar de zusters tot 1998 verbleven, heeft zijn interieur grotendeels bewaard zoals het er begin 20e eeuw uitzag. Sinds 2000 leeft het opnieuw dankzij de Franstalige Academie voor Muziek, Woord en Dans van Woluwe, die er haar intrek nam. (Beschermd sinds 04/09/2002)