Het vertrekpunt van deze wandeling verwijst naar het spirituele en historische erfgoed van abdijen en religieuze domeinen die het Brusselse grondgebied lange tijd hebben gestructureerd. Deze plekken, ooit gewijd aan bezinning, landbouw en landschapsorganisatie, getuigen van een oude relatie tussen mens, natuur en het sacrale. Het parcours verbindt voormalige abdijsites met het Ter Kamerenbos en onthult een overgangslandschap tussen geschiedenis en natuur. Het Ter Kamerenbos zet die geschiedenis voort als aangelegd landschap, tussen bos en stadspark.
Zo ontstaat een lezing van het Brusselse landschap als continuïteit tussen geheugen, natuur en hedendaagse gebruiken. De wandeling volgt het landschap als rode draad tussen monastiek verleden en hedendaagse openbare ruimte, en toont Brussel als een gebied dat zich voortdurend opnieuw uitvindt.