Het Paleis der Academiën werd oorspronkelijk tussen 1823 en 1825 gebouwd voor de prins van Oranje. Hij woonde er tot de onafhankelijkheid van België in 1830. Architect Charles Vander Straeten ontwierp het gebouw en liet zich inspireren door de theorieën van de Fransman Jean-Nicolas-Louis Durand, die een zeer sobere neoclassicistische stijl voorstond. De strenge symmetrie, het beperkte reliëf van de geledingen, het regelmatige ritme en de beheerste driekleurigheid van de materialen maken van het gebouw een mooi voorbeeld van deze puristische stroming. Na een beslaglegging van twaalf jaar kwam het gebouw in handen van de Staat, die het in 1853 schonk aan de toekomstige koning Leopold II. Die zou er nooit wonen. In 1862 werd het gebouw omgevormd tot museum voor Hedendaagse Kunst. Uiteindelijk vestigden de Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten en de Koninklijke Academie voor Geneeskunde zich er in 1877. Het paleis werd tussen 1825 en 1828 gedecoreerd en ingericht onder leiding van Tilman-François Suys. Het bewaart enkele fraaie salons met kostbare marqueterieparketten en een ontvangstzaal van indrukwekkende afmetingen. (Beschermd sinds 10/10/2001)