Rond het Schumanplein lijkt alles onveranderlijk: gladde gevels, geordende kantoren. Toch verandert de Leopoldswijk achter die strengheid voortdurend. Hier werd een voormalig hotelcomplex herbestemd, daar een kapel, een prestigieus instituut of zelfs een bank. Doorheen de tijd pasten deze plekken zich aan de noden aan van een wijk die uitgroeide tot een van de zenuwcentra van de Europese tertiaire sector.
Sinds kort wordt een ander verhaal geschreven. Zodra de kantoren leeg zijn, dooft de wijk uit. Om haar opnieuw adem te geven, keren woningen en handelszaken terug. Kantoorgebouwen worden omgevormd tot woningen, nieuwe winkels verschijnen en aan de Kunstlaan schetst een gemengd project een levendigere, meer bewoonde toekomst. Deze straten verkennen betekent tussen de lijnen lezen van een stadslandschap in volle hercompositie: een uitnodiging om anders te kijken naar een wijk die vast leek te liggen, maar zich in werkelijkheid voortdurend opnieuw uitvindt.